Dwie półkule- niepojęta całość

MÓZG- szerszy jest niż niebo-

Emily Dickinson

Mózg człowieka jest największym mózgiem w proporcji do masy ciała pośród wszystkich gatunków żyjących (z wyjątkiem delfinów). Mózg dzieli się na trzy podstawowe części anatomiczne: tyłomózgowie, śródmózgowie oraz przodomózgowie. Obie półkule mózgowe są częścią przodomózgowia. Ich powierzchnia pokryta jest korą mózgową, a są one połączone istotą białą w strukturze ciała modzelowatego (spoidła wielkiego mózgu). Spełnia ono funkcję „tunelu” pomiędzy obiema półkulami, umożliwiając zintegrowane myślenie poprzez łączenie informacji pochodzących z każdej półkuli. Każda z półkul odpowiada za przeciwną stronę ciała tzn. wszystkie ruchowo-czuciowe funkcje po prawej stronie ciała są odbierane, analizowane i kontrolowane przez lewą półkulę. Każda z nich odpowiada też za ważne dla nas procesy.

I tak półkula prawa odpowiada za rozumienie mowy, języka, przetwarza obrazy, rytmy, emocje, intuicję i nie bez powodu nazywa się ją „emocjonalną”. Półkula prawa będzie lepiej rozwiązywać testy wymagające umiejętności przestrzennej oceny sytuacji. Natomiast półkula lewa nazywana „logiczną” zawierająca u większości ludzi ośrodki  mowy odpowiada za przetwarzanie języka, wzorów, szczegółów, poszczególnych części danej całości. Jest wyspecjalizowana w myśleniu słownym, a więc lepiej sobie radzi z zadaniami wymagającymi werbalnej analizy informacji. Myślenie związane z półkulą prawą jest więc syntetyczne, a myślenie związane z lewą półkulą jest analityczno-werbalne.

Wiele umiejętności jakie posiadamy wymagają współpracy pomiędzy półkulami. W celu prawidłowego posługiwania się językiem, tworzenia zdań, wypowiedzi (lewa półkula) konieczne jest też rozumienie tych wypowiedzi, materiału w kontekście otaczającej nas rzeczywistości (prawa półkula). Dla każdego człowieka ważne jest, aby obie półkule pracowały na jednym poziomie i umożliwiając optymalne funkcjonowanie w obecnym świecie. Przetwarzanie informacji z obu półkul powinno odbywać się skutecznie i szybko. Takie funkcjonowanie zapewniają nam otoczki mielinowe. Są to struktury, które wytwarzane są na aksonach w momencie wielokrotnego aktywowania neuronów. Im grubsze osłonki mielinowe tym szybsza jest transmisja i przetwarzanie danych pomiędzy obiema półkulami mózgu. Można powiedzieć, że początkowo uczenie się nowych rzeczy jest dla nas trudne, ponieważ nie mamy w naszym mózgu odpowiednich połączeń związanych z nowym materiałem. Dopiero ćwiczenie danego materiału powoduje powstanie osłonek mielinowych, które z biegiem powodują, że dany materiał, zadanie stają się łatwiejsze.

Autor: Marta Leszko

Bibliografia

LeDoux J., Mózg emocjonalny, Media Rodzina, Poznań 2000

Longstaff A., Krótkie wykłady- Neurobiologia,Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002

Sadowski B., Bilogiczne mechanizmy zachowania się ludzi i zwierząt, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001

Strelau J., Psychologia. Podręcznik akademicki, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2003

Piszesz ciekawe artykuły, prace na tematy, które Cię interesują, pasjonują?

Podziel się nimi! Prześlij do nas propozycję swoich artykułów- umieścimy je!:)